Bedankt voorvaderen 

Onze stichters en voorvaderen op deze aardkluit, die hier in ons dorpke het springen in hun aderen voelden, deinsden er helemaal niet voor terug om overal, waar maar iets van kwaliteit op een wedstrijd of demonstratie aanwezig was, in levende lijve te gaan aanschouwen.
Een oude mercedes werd van extra olie voorzien en hop den bak vol met soms iets te veel springers, maar toen deerde dat nog niet, en ze waren weg. Toen was inschrijven nog een kwestie van enkele dagen en soms zelfs van terplekke verschijnen, die vijf of tien mark of pond betalen en je mocht je turnpak aanmeten en je behoorde tot het deelnemersveld.

Menige wilde verhalen kwam ik ter ore en dat sprak voor mij danig tot de verbeelding dat we door de jaren heen diezelfde reis- en deelname microbe te pakken hadden. Je meten met de medemens in dezelfde discipline, ’t is leuk, maar soms ook heel hard werken. We proberen echter die microbe door te geven aan de jeugd. Een beetje in het thema “ be a European Globetrotter” durven we stellen. ’T Is niet voor niets dat onze tweede minibus versleten is en momenteel 300.000 km op de teller heeft staan.

 

Panne 

Hij wil niet goed meer, hij voelt het precies aan, gelijk een beestje dat zijn laatste rit naar de slachterij meemaakt, ook daar zie je in de ogen de angst voor het onvermijdelijke, het kleine verzet tegen wat toch gaat gebeuren, de ultieme poging wagen om er toch aan te ontsnappen. We maakten het al mee in november vorig jaar, ’s morgens aan ’t Formule 1 hotel in St- Etienne, wat getik in de starter, maar verder nie willen hé. Toen volstond een flinke tik op de startmotor en de tweede keer eventjes de startkabels en hij ronkte weer als weleer. Bij een routineklus, het afhalen van wat materiaal bij onze moederclub in Wattrelos, kreeg hij precies wat koorts, de thermometer ging in het rood, wat bleek, de waterpomp kreeg het pleures, dus wat kosten extra. Vorige week willen we naar de Cup of Flanders, en nee, weer wat getik, maar hij wilde de garage niet uit. Had hij weet van het laatste verslag van de vergadering misschien? Misschien krijgt hij nog een tweede leven (derde leven, ’t was een jonge occasie dertien jaar terug) als hij via internet dan toch nog een nieuwe eigenaar krijgt.

 

Tijd voor nieuw

’t Lijkt al eeuwen geleden dat ikzelf met een droom op een bestuursvergadering aankwam. Ik had zoveel keer de Engelsen en Duitsers zien toekomen op internationale wedstrijden met leuke beschilderde minibusjes, of busjes geleend van de school of andere organisaties. De oudleden van ons bestuur schrokken zich een hoedje. Ik zou een minibusje aanschaffen en daar de nodige sponsoring voor zoeken (anno ongeveer 1984 vermoed ik). Ik kreeg van alles naar mijne kop. Ik zou de vereniging ruïneren, ik zou al het geld verpatsen en nog veel meer. ‘k had er als jongeling geen oren naar en drie maand later stond hij daar, een “vw transporterke” turbo diesel, weliswaar een occasie. En hij had ons gene frank (toen nog onze munt) gekost. Ik was op strooptocht getrokken en had tien sponsors kunnen strikken en de luttele som van 250.000 fr samengesprokkeld. Net genoeg om het busje en de verzekering te betalen. Bij GDW troggelde ik de baas met een mooi maar waar verhaal een trekhaak af en dan hebben we er vijf maand aan een stuk op maandagavond met een airbrush-spuitje alle bedrijven opgeschilderd. Sommige sponsors waren zelfs zo enthousiast, dat ze, toen ze ons wagentje hadden gezien, er prompt nog voor 5.000 fr benzinebons bij gaven.

 

Nr.2 

Na 12 jaar VW verbruikte het wagentje soms meer olie dan diesel en we hebben het aan een paar VW fanaten nog kunnen verkopen om het om te bouwen tot een kleine mobilhome. Een nieuwe was van doen en toen is de alom gekende “blauwe Ford Transit” gekomen. ’t Was wat meer crisistijd, toen, en het vinden van sponsors ging wat stroever. Een derde van de som is bijeengeschooid, en het overige hadden we mits een goede spaarpolitiek al opzij gelegd. ’ t Beheren van ons geld is altijd al een goede zaak geweest bij Lenig en vlug.
We hebben echter op een andere manier ook ons busje doen rijden. We zochten kleinere bedragen bijeen in de vorm van benzinebonnen, goed voor een bakske diesel vol. Zo reden we ook wel een paar jaar gratis. ‘ t Is maar hoe je het bekijkt of uitdoktert.

 

Van doen

Dat minibusje hebben we echt wel van doen hoor. Op onze demonstraties is het de prima promotiewagen en ons show-team past er juist in. Voor onze wedstrijden betekent het een zeer handig en ook kyoto-vriendelijk alternatief. We sparen er minstens twee extra personenwagens mee uit. En voor de verhuur van onze toestellen is het dan weer het ideale transportmiddel met een aanhangwagentje erbij.
Ons busje was zeer herkenbaar en overal wisten ze  het: daar zijn die verdomde “Belgen” weer, of daar is “dass Team auss Beveren wieder da”. Dus een nieuwe moet er komen, en tijdens onze laatste bestuursvergadering is de kogel door de kerk gegaan. Voor het eerst in de geschiedenis kopen we een spiksplinternieuwe. Met de budgetvriendelijke voorwaarden, tijdens en na, het autosalon hebben we echt wel een prijsje bedongen dat kan wedijveren met de bedragen die ze vragen voor occasiebusjes van twee tot drie jaar oud. Binnen twee maand is hij beschikbaar en we zijn nu al bezig met de “nieuwe look” van “notre Bagnole”. ’t Zal weer wat unieks worden, wees daar maar zeker van. In principe kunnen we het busje zo uit onze speciale reservekas betalen, maar natuurlijk zoeken we ook nu weer de ideale extra-sportieve firma die het project wil helpen ondersteunen. We garanderen hem of haar zowat tien jaar lang fantastische publiciteit langs Europa’s wegen. Niet aarzelen dus.

 

Cup of Flanders editie 2010

Voor ons een tussenstap naar de komende grote kampioenschappen, deze editie in Gent. Tegenwoordig moet je zeer lang op voorhand je meldingen doen, en we verhoopten ook nu weer een zeer sterke internationale bezetting. ’t Viel echter wat tegen, ook elders in Europa en in de wereld lijkt de crisis toegeslagen en zijn de budgetten van de clubs precies wat minder. Dan maar een fijne wedstrijd er van maken met diegenen die er zijn. Onze jongsten deden het uitermate goed en stonden met maar liefst vijf op de acht deelnemers in de finale. Sara wist in de ultieme, van nul startende, finale de hoogste moeilijkheidsgraad te turnen, maar met enkele schoonheidsfoutjes in de afwerking stond ze toch maar flink te glunderen met haar bronzen medaille. Bij de juniores meisjes was de concurrentie wat groter en onze twee dametjes haalden net de finale niet. Wat sleutelen aan de moeilijkheidsgraad is hun nieuwe uitdaging, maar zij horen nog bij de jongsten in deze categorie, dus daar zit ook muziek in. Simon blijkt dan weer over steeds stijgende vorm te beschikken in het vooruitzicht van zijn eerste deelname aan het Europees kampioenschap binnen veertien dagen in Bulgarije.

Hij werkt hard en de extra uurtjes been- en armwerk leverden ook na zijn derde plaats in de Internationale Niederrhein cup vorige maand weerom  een bronzen plak in de “Cup  of Flanders” op. Engeland en Nederland stond op één en twee. Niet slecht dus. Hopelijk slaagt hij binnen luttele dagen ook in zijn opzet en springt hij zich met zijn behoorlijke moeilijkheid en afwerking minstens in de eerste helft van de rangschikking ginder in Varna. We duimen voor hem.

 

Toekomstplannen:

EK Varna (Bulgarije) - 21-25 april
½ finale du Championnat de France - weekend van 1 mei in Vannes (Bretagne)
2e BOT selectiewedstrijd - 8 mei in Beveren-Leie
Belgisch kampioenschap (synchroon en ind) - 23 mei in Diest
Championnat de France 2010 - 28-29 mei in Issy les Moullinaux (Parijs)

vzw Lenig en Vlug

 
Contactpersoon
Adres:
Turn- en Trampolineclub
Grote Heerweg 87
8791 Beveren-Leie

Telefoon: +32 (0)56 719295

Gegevens: BTW: BE 0449.285.588
Rekening Crelan: BE18 8600 1339 4365 (SPAA BE22)

Adres van de SPORTHAL
"Den Averul"
Koning Albertstraat 18
8791 Beveren-Leie
 

 

Dit is een ongeldig emailadres.

Vul een onderwerp in.

Vul uw bericht in.


Invalid Input

­