• Rouen 2016

    Rouen 2016 - geen wedstrijd, wel fotosessie ... 

  • Gravelines 2016

    Gravelines 2016 - tussen twee wedstrijden door .... 

  • BOT Bierbeek 2016

    BOT Bierbeek - en nu even allemaal serieus kijken ....

  • Championnat de France Belfort 2015

    Championnat de France - Belfort 2015 - intermezzo .... 

  • Antibes 2015

    Antibes - mei 2015 - Division Nationale - afterparty....

  • Vannes 2015

    1/2 finale Nord - Vannes 2015

  • Boulogne 2015

    Boulogne-sur-Mer - maart 2015

Hoge eer.

Wie mij nomineerde, wie voor mij stemde, ik weet het niet maar een week voor de Beverse kermis kreeg ik hoog bezoek. Rik Soens, de hoogste pief van Beveren stond met de glimlach voor mijn deur. ’t Eerste dat door mijn hoofd schoot was dat er misschien iets mis was met de sporthal maar zijn goedgehumeurdheid en zijn stralende glimlach bracht me van dit doemdenken af. Eenmaal neergestreken in één van onze fauteuils bleek algauw dat hij heel leuk nieuws had. Alweer kwam mijn teerhartigheid naar boven en ik kon de tranen van emotie die snel opwelden met moeite bedwingen. Ik werd voorgedragen om toe te treden tot de “Orde der ridders van Beverna cum Laude”. Voor het eerst in de 18-jarige geschiedenis viel deze - voor mij toch hoog gewaardeerde – eer te beurt aan iemand die zich al decennia lang met sport bezig houdt. Laat ons eerlijk zijn, voor ons klein dorp heeft de trampoline wel wat betekend en is die sport, samen met heel wat Bevernaars uitgedragen over, zeg maar een groot stuk van de wereld. Bij deze dank ik de mensen die voor mij opgekomen zijn bij de stemming en diegenen die mij  voorgedragen hadden. Ik wist helemaal van niets, ook al moet ik toegeven dat ik daar in ’t nabije verleden wel eens op gehoopt had. Beveren ligt me nauw aan ’t hart.. 

Feestelijke bedoening.

Ze waren er nagenoeg allemaal – de ridders. Enerzijds het feestcomité,  waartoe je slechts als ridder geslagene kan toetreden en anderzijds al de vroeger genomineerden. Ik mocht een kleine schare vrienden en familieleden uitnodigen en net na de aankomst van de amateurskoers betrad iedereen de oude trouwzaal van ons stadhuis. Onwennig is dat, helemaal vooraan zitten. Een cava’tje verzwakte de toch aanwezige spanning in mijn lichaam. De voorzitter van ’ t comité gaf een ernstige uitleg van regels en besluiten om een nieuwe ridder te benoemen en Rik lichtte daarna mijn hele levensloop toe, met hier en daar een komische noot. Een glimmend zwaard werd boven gehaald. Een slag links een slag rechts en dan… dan ben je een echte Castor. Een Bevernaar met blauw bloed met een jonkvrouwe die ik ontroerd een dikke kus heb gegeven. Al die jaren van bezig zijn heeft ook zij meegeleefd, meebeleefd, steeds met goeddunken, soms met flink wat relativeren, maar zij verdient minstens evenveel eer. 

Ook mijn woord.

Ook mijn woordje van hulde was aan de orde en ik wil ook alle lezers van dit populaire blaadje toch meegeven wie voor mij de ridders van mijn levensloop binnen de trampolinewereld waren. Ontegensprekelijk moet ik de man die in al zijn onstuimigheid en no-nonsense denken in een zweem van overmoed de eerste trampoline op onze Beverse grond plantte. Toen zeer tegen de zin van het clubbestuur dat nog enkele jaren de schulden die hierdoor ontstaan waren moest bijleggen. Maurice Huyzentruyt, alias Mauriske van de Zwemkom, kon en mocht ik niet vergeten. Zijn koppigheid heeft menig Bevernaar buiten eigen en ‘s lands grenzen gebracht. Zijn opvolgers Kristien Mestdagh en Jozef Peirs zorgden dan weer voor mijn eerste buitenlandse belevenissen. Zij hadden de reismicrobe voor de trampolinespringers in mij aangewakkerd, want waar er ook maar iets te gebeuren was, daar schoten we ons in de oude Mercedes en hop weer eens op weg ’s lands grenzen over.
Ontegensprekelijk kwam ik dan bij Rik Soens die een jarenlange natte droom in enkele vergaderingen en beraadslagingen tot werkelijkheid bracht door mijn plannen en power-pointvoorstelling van een eigen trampolinehal in drie jaar tijd via stad en provincie wist om te zetten in onze echte trampolinetempel.

Klein hartje.

Weerom komen emoties op als ik de laatste van mijn belangrijke mensen ga vernoemen. “Mon épouse” zit, altijd ietwat op de achtergrond, wat beduusd te kijken als ik ook haar in mijn Vip-lijstje vernoem. Eigenlijk heeft ze de langste loopbaan als trainer voor Lenig en Vlug erop zitten. Ze was pas zestien toen ze in de verdwenen “oude kerksporthal” al aan de nieuwelingen les gaf. Je moest het nu eens proberen op zo’n jonge leeftijd. Bovendien heeft ze uren en uren alleen doorgebracht met drie kleine koters toen manlief nog internationaal meedeed. GSM’s waren er toen nog niet en de leuze is altijd (en nu nog trouwens): ”geen nieuws is goed nieuws”. In de eeuwige “liefde-haat verhouding” met de federatie was zij de relativator en de opkikker, de steun in alle uren en dagen. Ik mocht mijn ding doen en kijk… nu mag deze jonkvrouwe bij haar ridder slapen, wetende dat zijn microbe nog altijd niet is uitgeroeid en dat ze nog vele jaren aan zijn zijde mee zal strijden voor nog meer sport voor de jeugd.

’t Is komkommertijd zeker.

Veel groot nieuws van de club is er niet bij ’t begin van ’t seizoen. Dat we weeral weken bezig zijn is allang vergeten. De survival zit er al op en deze keer stond de GSM, die in alle vorige edities verbannen werd, centraal en moesten alle opdrachten met behulp van worden uitgevoerd. En we constateren dat al na een paar minuten de ingebouwde GPS van die I-pods door de jeugd niet kan gelezen worden want ze verwarren al noord met zuid. Toch arriveren ze twee uur later dan voorzien in Gent waar hen een stadszoektocht met proeven en fotoherkenning wacht. Lunch en avondmaal in de Gentse parken en een heuse Casino-avond met aangepaste  galakledij brengt ons in de vroege uurtjes veel gesnurk op het kot van Simon.
Alweer ontbijten in het park op zondagmorgen en dan gedropt worden in de streek rond Anzegem waar ze praktische proeven op verschillende tuintrampolines en dito zwembaden wachtte. Slapen bij tante Bie is dan weer veel anti-muggengesmeer en geklets, gecombineerd met een uitermate verzorgde barbecue. Een zelfgemaakte douche en toilet tussen de bomen deert niemand meer na twee dagen stappen, fietsen en fratsen maken. Uiteindelijk wacht hen nog twee flinke trainingsdagen in de sporthal met wat pizzagesmul en alweer een vreemde slaaplocatie. Elk jaar opnieuw voor de trainers een uitdaging om het weer wat spannender en vermoeiender te maken. We zijn weer vertrokken voor ’n seizoen.

Onze kalender.
  • 16-17 september                     jurycolloquium Parijs (Lipi)
  • 28sept tot 1 okt                      worldcup Loulé Portugal (Lipi en Simon)
  • 5-8 okt                                   worldcup Vajadolid (Spanje) (Simon)
  • 15 okt                                    BOT selectie ST Genesius Rode (de hele meute)
  • 21 okt                                    Kaas en Wijn !!

 

 

vzw Lenig en Vlug

 
Contactpersoon
Adres:
Turn- en Trampolineclub
Grote Heerweg 87
8791 Beveren-Leie

Telefoon: +32 (0)56 719295

Gegevens: BTW: BE 0449.285.588
Rekening Crelan: BE18 8600 1339 4365 (SPAA BE22)

Adres van de SPORTHAL
"Den Averul"
Koning Albertstraat 18
8791 Beveren-Leie
 

 

Dit is een ongeldig emailadres.

Vul een onderwerp in.

Vul uw bericht in.


Invalid Input

­