vzw Lenig en Vlug Beveren-Leie Turn en Trampolineclub

Mijmeringen… 

Hier zit ik dan, hartje Parijs, Hotel Mercure ergens langs een drukke boulevard. Alleen en dat ben ik niet gewoon. Als we Frankrijk binnentrekken zoals we al zovele keren hebben gedaan, dan is dat met een bende jonge gasten en meestal met een hele rij wagens van meetrekkende ouders. Maar nee, deze keer ben ik er alleen moeten op uittrekken. Vorig weekend nog reden we  op de voorlopig zowat enige wintermorgen van dit seizoen over de golvende heuvels richting Reims naar het kleine plaatsje Chauny. Vandaag stond ik in tochtige stations van respectievelijk Harelbeke, Kortrijk, Lille Flandres en een dik uurtje later in “la gare du nord” in de lichtstad. ‘t Kan allemaal snel gaan dezer dagen. Parijs klinkt altijd frivool, ’t is uitgaan, ’t is genieten, maar ik moet het deze keer niet over die boeg gooien.

Zondag 27 november sloten we het Belgische seizoen 2011 af met de finale van de Belgian Open Trampoline. Na enkele jaren van afwezigheid, ging opnieuw één van deze wedstrijden door in Wallonië. De jonge plaatselijke ploeg zorgde voor een sterke organisatie en een vlotte wedstrijd. Resultaten en foto's zijn toegevoegd.

Ludmilla 2

Geen herkenningspunten, niet de minste gelijkenis en zeker niet de stuurse Russische Queen of Russian coaches,… nee de Ludmilla die met haar jong team afgezakt is naar onze Internationale golden River Team cup was een goedlachse, zelfs behoorlijk Engels pratende jonge Letse trainster die ondertussen ook al een dochter van 15 heeft die in haar nog jonge land (Letland is pas sinds 1991 een onafhankelijk land en ook lid van de Europese unie) momenteel juniorenkampioene is. Fijne kennismaking voor ons en voor haar bij deze gelegenheid.

Evolutie -  revolutie 

Van waar komen we en waar gaat het naartoe. Mondialisering, digitalisering, internet, satelliet, I-pod en  -pad, draadloos, gps…. Wat in een paar decennia allemaal mogelijk wordt is niet te schatten. Ook bij de sport doet technologie zijn intrede. Op ’t beeldscherm zie je bij de profkoersen de seconden wegtikken en tegelijk de kilometers digitaal weggevreten worden. Waar de subjectiviteit in sporten zoals de onze, waar het oog de eigenlijke scheidsrechter is voor de stijl, de uitvoering en de moeilijkheidsgraad van een oefening, hoogtij viert en aldus ook nuances en bevooroordeeldheid soms wel nog een rolletje spelen, daar wil men stilaan voor zover mogelijk paal en perk aan stellen. Ze gaan erin snoeien in die vooroordelen, in die mooie pakjes die de springende meisjes dragen, in die glimlach voor het aanvangen van een oefening. Daar komt de technologie de hoek om loeren en meten en weten wordt één van de algemene delers in de beoordeling van een wedstrijdreeks.